Je bevind je op de pagina: Home/Nieuws/in zes stappen naar samenwerking en preventie

Terug
Laatste nieuws
Archief
Nieuwsarchief voor januari, 2019 (19)

in zes stappen naar samenwerking en preventie

Bijeenkomst arbo 2020 ISZW

In zes stappen naar eigenaarschap bij duurzame gedragsverandering

1. Wervelwind
“Ga er altijd vanuit dat mensen en hun organisaties als een wervelwind werken. Vraag ze aan het eind van de dag wat ze hebben gedaan, wat ze hebben bijgedragen aan de doelen van de organisatie en vaak zullen ze het antwoord schuldig blijven. Mensen worden geleefd. Als jij als kerndeskundige/adviseur binnenkomt, een rapport op tafel legt en vertrekt, weet je eigenlijk al zeker dat er niets met je adviezen gedaan zal worden. Is het dan een slecht bedrijf? Of gaf je een slecht advies? Mijn advies: trek de mensen eerst uit hun wervelwind, zorg voor rust en start dan pas je traject.”

2. Doelen
“In veel organisaties zijn de doelen met betrekking tot arbozorg niet duidelijk geformuleerd. Ik ben inmiddels eigenwijs genoeg om te zeggen dat ik niet voor zo’n bedrijf wil werken; een RI&E is dan vaak niet meer dan een vinkje op de lijst. Ons advies zou dan moeten zijn om eerst breed gedragen en heldere arbodoelen vast te stellen. En als er wel duidelijke doelen zijn, draag dan als kerndeskundige/adviseur ook bij aan die doelen. Werk niet je standaardlijstje af. En vraag je af of jij de aangewezen adviseur bent voor die organisatie. Niet? Verwijs dan door naar een ander.”

3. Leiderschap/Eigenaarschap
“Als je preventie echt naar een hoger niveau wilt tillen, kun je niet zonder eigenaarschap. Zowel medewerkers, management als directie moeten zelf met preventie en arbozorg aan de slag willen. Mijn ervaring is dat medewerkers wel willen. Het is immers hun risico, zij staan op die werkvloer. Zij weten het best wat de risico’s zijn, dus betrek ze bij jouw onderzoek. Ze moeten echter wel de kans krijgen. En hier komt leiderschap om de hoek kijken. Is het leiderschap in de organisatie zodanig dat mensen gestimuleerd worden om aan preventie te doen?”

Pieter Diehl

4. Generaties
“Eigenlijk kun je bijna niet meer spreken van één advies, omdat je te maken hebt met wezenlijk verschillende mensen binnen een organisatie. De babyboomer spreek je anders aan dan de millennial, generatie X anders dan generatie Z. Je moet dus in je advisering differentiëren op generatie. Als je dat niet doet, sla je de plank zeker mis. En besef: het gaat hier niet alleen om een verschil in leeftijd, maar ook om verschillen in motivatie, behoeften, uitdagingen, manieren van instrueren en werkwijzen.”

5. Samenwerking
“Te veel mensen in deze sector werken te solistisch, zeker gezien de toenemende specialisatie en het feit dat er steeds meer kerndeskundigen als zzp’ers actief zijn op de markt. Niet dat zij geen goed werk doen, maar het is voor een eenpitter nou eenmaal minder vanzelfsprekend om collega’s vanuit andere disciplines tegen te komen. Ik pleit voor meer samenwerking. Meld de bedrijfsarts dat je een onderzoek doet, schakel een deskundige in. Samen ontwikkel je een breder beeld, bekijk je een casus vanuit meerdere perspectieven. Er is immers nooit een waarheid. Een andere vorm van samenwerking die ik promoot is om nog meer in een organisatie te duiken. Het uitvoeren van een risico-inventarisatie zonder de deskundigheid en betrokkenheid van de medewerkers is niet meer van deze tijd. Voed je daarnaast met verhalen van de werkvloer, loop rond, proef de cultuur. En stem daar je advies op af.”

6. Cultuur
“Wat voor soort organisatie heb je voor je? En in welke ontwikkelingsfase bevindt de organisatie zich? Onderzoek wat het bedrijf nodig heeft. Instrumenten die eerst voldeden werken niet meer omdat de behoeften veranderen. Wees hier alert op en pas je advies of producten aan. Anders kun je op je vingers natellen dat je onderzoek in een la verdwijnt. En daar doen we het niet voor, toch?”

 

‘Ganzen doen het altijd samen’

“Een troep ganzen, dat is het ideale team”, stelt Pieter Diehl. “Er is gelijkwaardigheid en gedeeld leiderschap, ze voeren om de beurt de groep aan. Ook houden ze elkaar uit de wind en ze helpen elkaar. Als een gans het niet meer redt, laat de groep hem nooit alleen. Ook moedigen ze elkaar aan. Luister maar eens naar een groep ganzen die overvliegt. Ze doen het dus samen. En daar kunnen wij als arbo-professionals van leren.”

 

Deel dit op social media

Deze site maakt gebruik van cookies. Meer info?